Ακόμη και τα σύννεφα της λύπης
Που απλώνονται πάνω μου
Εξανεμίζονται
Από τους αέρηδες του όρους του Ιερού Αετού
Γεμάτους με τους ήχους της Σούτρας του Λωτού

-ένα ποίημα γραμμένο από το Δάσκαλο Νιτσίρεν (Tachi Wataru)

O Δάσκαλος Νιτσίρεν, ιδρυτής της Nichiren Shu, γεννήθηκε το 1222 στο Κομινάτο, εκεί που σήμερα βρίσκεται η Επαρχία Τσίμπα στην Ιαπωνία. Στην ηλικία των έντεκα, οι γονείς του τον έστειλαν στο Ναό Σεϊτσότζι να μελετήσει. Από νωρίς ξεκίνησε να αναρωτιέται γιατί υπήρχαν τόσες διαφορετικές σχολές του Βουδισμού ενώ οι διδασκαλίες του είχαν κηρυχθεί από έναν άνθρωπο, το Βούδα Σακυαμούνι. Ο Δάσκαλος Νιτσίρεν χειροτονήθηκε ιερέας στο Ναό Σεϊτσότζι όταν ήταν δεκαέξι ετών. Μετά από σημαντική μελέτη στον πρώτο του ναό κι έπειτα στην Καμακούρα και στο Κιότο και αφού γνώρισε όλες τις σχολές εκείνης της εποχής, συμπέρανε πως όντως η Σούτρα του Λωτού αποτελεί το τέλειο αποκορύφωμα της αληθινής διδασκαλίας του Βούδα.

Έπειτα από μια περίοδο έντονης άσκησης και εφταήμερης απομόνωσης, ένιωσε πως ήρθε η ώρα να ξεκινήσει το σχέδιό του για μεταρρύθμιση και προπαγάνδιση της Σούτρας του Λωτού. Η μεγάλη του διακήρυξη και ο ήχος του Odaimoku του Namu Myoho Renge Kyo, έλαβαν χώρα στην κορυφή ενός λόφου με θέα τον απέραντο Ειρηνικό, ήταν νωρίς το πρωί, όταν οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούσαν την ομίχλη. Αυτή ήταν η διακήρυξη του Δασκάλου Νιτσίρεν και το μήνυμά του σε ουρανό και γη με τον υπέρλαμπρο ήλιο ως μάρτυρα. Η ημερομηνία: 28 Απριλίου 1253.

Σύντομα άφησε την Καμακούρα, έδρα της κυβέρνησης τότε, και ξεκίνησε να κηρύττει τη Σούτρα του Λωτού. Η έριδα επικράτησε ανάμεσα στις κυβερνούσες φατρίες και οι φήμες που κυκλοφορούσαν ευρύτατα προέβλεπαν πολιτικά πραξικοπήματα. Πρόσθετα, οι άνθρωποι υπέφεραν από μια σειρά κακουχίες: τυφώνες, πλημμύρες και σεισμούς μαζί με θεάσεις κομητών εν μέσω λιμών και λοιμών. Όλα αυτά τα συμβάντα προξενούσαν πανικό στον κόσμο.

Παρατηρώντας αυτά τα γεγονότα, ο Δάσκαλος Νιτσίρεν προχώρησε στη συγγραφή του Rissho Ankoku Ron (Πραγματεία για τη Διασφάλιση της Ειρήνης και της Σταθερότητας στη Χώρα, μέσα από τη Εγκαθίδρυση του Δικαίου). Μέσα από αυτό, αποδίδει τις καταστροφές στην ανοησία της κυβέρνησης και στην παρακμή των ανθρώπων που έπεφταν θύματα της προκατάληψης και λανθασμένων θρησκευτικών δοξασιών. Κάλεσε τους ανθρώπους επιστρέψουν στην αγνή πίστη στο Βούδα Σακυαμούνι και στη Σούτρα του Λωτού.

Ένα αντίγραφο του κειμένου παρουσιάστηκε στην κυβέρνηση το 1260 ενώ το κεντρικό μήνυμα κηρύττονταν στο δρόμο. Το έργο δέχτηκε πολύ εχθρική αντιμετώπιση από εκείνους του ανθρώπους που κατηγορούσε ο Δάσκαλος Νιτσίρεν. Τροφή για την οργή των θρησκευτικών αρχών τις οποίες ο Νιτσίρεν κατηγορούσε για ψευδείς διδασκαλίες, το κείμενο ξεσήκωσε μια σειρά από διωγμούς. Αξιοσημείωτα μεταξύ των τιμωριών, είναι ο διωγμός στο Ματσουμπαγκαγιάτσου, η εξορία στη χερσόνησο Ίζου, οι διωγμοί στο Κουματσουμπάρα και το Τατσουνοκούτσι και τα σχεδόν τρία χρόνια μοναχικής εξορίας στη Νήσο Σάντο.

Παρόλη την εχθρότητα, ο ιεραποστολικός ζήλος του Δασκάλου Νιτσίρεν υπήρξε αλύγιστος. Η επακόλουθη συγγραφή τεσσάρων μεγάλων έργων αποδεικνύει την αποφασιστικότητά του. Κατά την εξορία στη Νήσο Σάντο, ο Δάσκαλος Νιτσίρεν συνέγραψε δυο έργα. Το Kaimoku Sho (Ανοίγοντας τα Μάτια) εξέφραζε την κατάσταση του νου του Δασκάλου Νιτσίρεν ως ασκητή της Σούτρας του Λωτού. Στον Kanjin Honzon Sho (Ένα Αντικείμενο Σεβασμού για Πνευματική Ενδοσκόπηση), κηρύττει την ιδέα της ενότητας ανάμεσα στις Αιώνιες Αλήθειες και τον Αιώνιο Βούδα. Για να υπογραμμίσει αυτήν τη θέση που παρουσιάστηκε στο ύστερο έργο του, σύντομα αργότερα ο Δάσκαλος Νιτσίρεν προσέφερε μια γραφική αναπαράσταση της θεολογίας του. Αυτή η αναπαράσταση είναι το Μάνταλα Γκοχονζόν.

Το 1274, ο Δάσκαλος Νιτσίρεν πήγε στο Όρος Μινόμπου το οποίο έμελλε να αποτελέσει το σπίτι της εθελούσιας εξορίας κατά τα τελευταία εννιά χρόνια της ζωής του. Ήταν μια περίοδος αφιερωμένη στην ολοκλήρωση της αποστολής και τη διαιώνιση της σχολής του για τις μελλοντικές γενεές. Δυο μεγάλα έργα δημιουργήθηκαν αυτήν την περίοδο.

Στο έργο του με τίτλο Senji Sho (Επιλογή του Χρόνου), επιβεβαίωσε τη σωστή πρακτική της προπαγάνδισης της Σούτρας του Λωτού και προέβλεπε τη νίκη των φρονημάτων του. Το Μάρτιο του 1276, ο παλιός του δάσκαλος Ντοζέν, πέθανε. Στη μνήμη του, ο Δάσκαλος Νιτσίρεν έγραψε το Hoon Jo (Αναγνωρίζοντας και Ξεπληρώνοντας το Χρέος της Ευγνωμοσύνης).

Χτυπημένος από προβλήματα υγείας, το Σεπτέμβριο του 1282, ο Δάσκαλος Νιτσίρεν άφησε το αγαπημένο του όρος Μινόμπου με την πρόθεση να επισκεφτεί μια ιαματική πηγή. Η υγεία του όμως τον ανάγκασε να σταματήσει κοντά στον προορισμό του. Στις 13 Οκτωβρίου του 1282 στο Ικεγκάμι του Τόκιο, ο Δάσκαλος Νιτσίρεν, περιστοιχισμένος από τους έξι μεγάλους μαθητές του, το Νίσσο, το Νιτσίρο, το Νίκο, το Νιτσίτζι και το Νίτσο, άλλους μαθητές και ακόλουθους, απεβίωσε γαλήνια, τελειώνοντας 60 χρόνια μιας πολυτάραχης ζωής. Η θέλησή του «να χτιστεί ο τάφος μου στο όρος Μινόμπου όπου η καρδιά μου θα κατοικεί για πάντα» ικανοποιήθηκε πιστά και αμέσως μετά την κηδεία στο Ικεγκάμι, τα λείψανά του μεταφέρθηκαν πίσω στο όρος Μινόμπου όπου δημιουργήθηκε ο το μνήμα του.